90 larda çocuk olmak

80 /
domestoss domestoss
benim ve sanırım bir çoğumuz için ;
şahane pazar, sobalı ev, bir kış günü anne sobanın yanı başında önünde bir plastik kap dolusu meyve ile tüm hızıyla meyve soyuyor. babaya bıçakla utazıyor.
biz acele acele ödev yetiştiriyoruz, yanaklarımız az önceki hunharca keseden sonra kıpkırmızı olmuş, ah çocukluğum...
1
ubernova ubernova
sokakta oynarken, balkon keyfi yapan tanımadığın komşulardan bir bardak su istemekdir doksanlarda çocuk olmak; kana kana içtikten sonra da "daha ister misin?" diye sorulmaktır.
furious furious
her şeyden önce 2000 yılına girebilmektir.
zaten herkes yağdırmış yaşanan güzel şeyleri de.
en güzeli sokaklarda özgürce çocuk olarak oyun oynayabilmekti sanırım.
istanbul için kar yağışının en güzel olduğu dönemde yaşayabilmek, bembeyaz soğuk pamuğun tadına varabilmekti.
cep telefonu, akıllı telefon, binlerce televizyon kanalı, gelişmiş bilgisayar deneyimi ne bilmeden eline tahta geçirip "piyu piyu" diye ateş edebilmekti en masumundan.
erkeklerin kızları followlamadığı, sevdiğini göstermek için saçlarından çekiştirdiği günlerdi.
bayramlardı.
100kb/s internet hızını "hızlı" sanmaktı.

en basitinden; en basitine doyabilmekti.
80 /