allah korkusu yerine allah sevgisi

kuyruksuztilki kuyruksuztilki
sevemedim ya rabbim seni doyunca
hep korktum cehennemden
yıllar boyunca

kuşlar gibi ikimiz gel anlaşalım
alkol serbest, bikini serbest
ömrüm boyunca

aramıza kimse gelip girmesin
ayırmasın hacı hoca bizi
ömür boyunca

bana cefa ediyorlar
bilmem nedendir
benim korkum senden değil
müftüdendir

herkes bana kafir diye
esip gürlüyor
cübbelinin fetvaları yuce rabbım beni
deli ediyor

aramıza kimse
gelip girmesin
ayırmasın müftü bizi
ömür boyunca

afyonlu kuyruksuz
tekel savaşçısı ahmet abinin yeğeni tekel savaşçısı ahmet abinin yeğeni
mesnevi inanışın temeli gibi bir şey. ibadetleri allah korkusundan veya cehennem korkusundan ya da cennet için yapmak yerine sırf allaha olan sevgi ve minnet duygusu için yapmak, aşkla yapmak.

bu yüzeysel yanı tabi. çok daha derin kısımları var. yani o hayyamın diye paylaşılan (kimin olduğunu bilmiyorum cidden) kıldan köprü yapmışsın sen geç falan muhabbetleri hep buradan geliyor.

bugün ateistlerimizin paylaştığı rubailer aslında bu söylemleri ortaya atan ve allah korkusunu çıkartan din adamlarını eleştiriyor arka planda. allahı değil. çok daha yüce bir varlık olarak görüyor.

bir dönem bu konuya çok fazla eğildiğimde her türlü sohbeti rahatça edebildiğimiz hocam düşüncelerime (bu başlıkta yazan düşüncelere paralel şeyler) hak vermekle birlikte bu düşüncenin tüm insanlığa yayılmasının tehlikeli olacağını söylemişti. buradan başlayıp deizme kaymak çok ince bir çizgi çünkü. din temelinde biz aciz varlıklarız ve biz kimiz ki hayal bile edemeyeceğimiz sonsuz mutluluk ve huzurun bulunduğu cenneti elimizin tersiyle itip sadece allah inancıyla ibadet edebilelim. bunu anlayabilecek kapasitede olanlar tabi ki yapmalı fakat diğerleri için korku çok daha mantıklı ve geçerli.

yoksa kabenin etrafında dönerek en el hak diye bağıran hallacı mansuru ilk susturmaya çalışanlar da mesneviye bağlı insanlardı. insanların kaldırabileceği bir düşünce değil.
nowaydude nowaydude
valla bizim coğrafyanın insanı allah sevgisi olayından anlamaz. o yüzden en iyisi allah saygısı olayına bağlamak. korku fazla. saygı en iyisi :)
kimse boş değil kimse boş değil
sevgisini bilmiyorum da korkusu ile ilgili lise yıllarımda "öss'ye (o zamanlar adı buydu şimdi neyse artık...) hazırlanan gençler allah'tan çok öss'den korkuyormuş." haberini okumuştum. yapılan araştırmalar sonucunda bu sonuca ulaşmışlar. dönüp kendime baktım. evet ben de çok korkuyordum öss'den. o sene allah aklıma pek gelmiyordu.

sanırım insanın korkuları yaşamındaki atraksiyonlara paralel olgunlaşıp ortadan kayboluyor. çocukken öcüden, gençken öss, üniversitede prof., işe girdikten sonra patron (patronun oğlu da olur bazen), emekli olunca da korkacak tek bir yargılayıcı kalıyor. o da allah. bence süreç böyle devam ediyor genel olarak. yani sanırım olay yargılanmaktan korkmak. sınava çalışırsan stres olmazsın gibi.

şu da var hiç sevgisi ile ilgili düşüncelerim yokmuş.
geceninmavikızı geceninmavikızı
tercih ettiğimdir.. korkunun olduğu yerde sevgi barınamaz zaten. barınsa da o zorlama bir sevgi olur. ben sonsuz sevginin içinde kaybolmayı ve menfii kazançları ya da korkuları çok arkada bırakmış bir aşkla o'nu sevmeyi yeğlerim. tanrı bize kıyamaz zaten. ama biz de buna güvenerek çok şımarmamalıyız. tanrı sevgidir. tüm egoların uzağında ve duru bir sevgi. sonsuz ve huzurlu.
akhenaton akhenaton
kesinlikle katılıyor olmakla beraber tespiti arttırıyorum. toplumuzda görülen güçlüden yana olma nedeninin temelini bu korku oluşturuyor olabilir. allah sevgisi ön plana geçerse toplumunda güçlüden yana olmaktan ziyade haklıdan yana tavır sergileyeceğini düşünüyorum.
sevgiyle kalın.