annenin evde kaybolan her şeyi bulması

sweet child o mine sweet child o mine
"ursula her şeyin yerini öyle bir şaşmazlıkla biliyordu ki, kimi zaman kör olduğunu kendi de unutuyordu. bir keresinde fernanda, nişan yüzüğünü yitirdi. evi ayağa kaldırdı, altını üstüne getirdi, bulamadı da, ursula (kör haliyle) çocukların yatak odasındaki bir rafın üzerinde yüzüğü buldu. bunun nedeni basitti. ötekiler ne yaptıklarına dikkat etmeksizin evin içinde gezinirken, ursula boş bulunmamak için sağlam kalan dört duyusunu da olanca gücüyle seferber ediyordu. çok geçmeden, ailede herkesin bilinçsiz olarak her gün aynı hareketleri yaptığını, aynı yolu izlediğini ve hemen hemen aynı saatlerde aynı sözleri yinelediğini fark etti. ancak günlük çizgilerinden saptıkları zaman, bir şey yitirme tehlikesiyle karşılaşıyorlardı. o yüzden fernanda yüzüğünü kaybedip telaşlanınca, ursula onun o gün her zamankinden farklı olarak çocukların odasına girdiğini, remedios'un yatağında tahtakurusu buldu diye şilteleri güneşe koyduğunu hatırladı. çocuklar odada olduğu için, fernanda yüzüğünü onların erişemeyecekleri tek yer olan rafa koymuş olabileceğini kestirdi. oysa fernanda, yüzüğünü her gün dolaştığı yerlerde boşuna arıyor ve günlük alışkanlıkların kayıpların bulunmasını zorlaştırdığını bilmiyordu."

yüzyıllık yalnızlık (sayfa: 277-278)