çocuk sahibi olmayı istememek

drsculptr drsculptr
uykusuz geceden başlayıp, okul taksidi, bakıcı, doktor masrafı , ergenlik kaprisi, üniversite sınav stresi, evlense manyak birini mi bulacak derdi vs vs ile uğraşmak istemeyen insanın geldiği noktadır.
bazen, bir çocuğa vereceğim emek yerine bir sürü çocuğa ışık tutarım ya da işimi daha iyi yaparım diye zaman yatırımı hesaplayan insanın düşüncesidir.
toplumda anlaşılmaz. bencil damgası yemeye yol açar.
myrica myrica
icgudulerini kontrol edemeyen insanlarin anlamadigi seydir.
cogalmak hayvansal bir icgududur. insanlari hayvanlardan ayiran en onemli sey ise dusunme yetisidir.
aradaki fark belli.
2
elcordobez elcordobez
biyolojik olarak hiç bir zaman çıkamasa da, sosyal olarak maymunluktan çıkma yolunda önemli bir adım atmış insan eylemselliğidir. hatta iç güdü değil güdüdür.

insan hayvanları da dahil bütün canlılar ilkel ölümsüzlük güdüsüyle ürerler. sonra da bunu bir şekilde kutsarlar.
gerçi son zamanlarda yazık ki ortalama evlilik süresi 3 yıla düşmüş. bazı anne baba mahlukatlarına birbirlerinin hayatını daha fazla karartabilecekleri etten kemikten bir varlık lazım. bu yüzden de ürüyor olabilirler.
bir de çocuklarını her bir yere götürüp, her bir şeyleri alabildiklerini sosyal medyada ifşa için de bir fayda sağlıyor günümüz kapitalist modernite pencesinde inleyen anne babalara.

insan varlığı muhteşem şuuruyla üreyerek ölümsüz olunamayacağını bir şekilde anlamak zorunda artık. bunların dışında ben de isterdim lan bir kızım olsun. adı duygu deniz olsun hatta. fakat son söylediğim aramızda kalsın.
müsait bir yerde lütfen müsait bir yerde lütfen
tercihtir ama ne olursa olsun hiçbir şey evlat yerini tutmaz derler. geç yaşta ebeveyn olan tanıdıklarım daha erken çocuk yapmadıkları için pişman.
ajda pekkan'ın bir röportajında denk gelmiştim. hayatındaki en büyük pişmanlığının çocuk sahibi olmaması olduğunu söylemişti üstelik fiziği bozulur diye istememiş.


çocuk her şeye rağmen iyidir ve iyi ki'dir. çocuk sayısı aile planlamasına göre değişir tabii.
4
yeşil gölge yeşil gölge
benim için sebebi dünyanın yaşanılır halden uzaklaşmasıdır.

halen dünyaya umutla bakmak için sebepler var ama öte yandan günden güne elimizden yitip gitmekte olan bir dünya var. 10 yıl öncesine göre bile çok farklı bir dünyada yaşıyoruz. 30-40 yıl sonra dünyanın ne hale geleceğini kestirmek zor değil. gelecekteki zorlukların azabını şimdiden yaşarken kendi ellerimle masum bir bebeğin bu boktan dünyaya gelmesine niye sebep olayım?

azalan su kaynakları, hava kirliliği, geleneksel tarımın yavaş yavaş yok edilişi...
hırs için vicdanın elden bırakılması, cinayetlerin, tecavüzlerin ve açlıktan ölümlerin durmaması... bunlar gibi fazlasıyla sebep varken 6-7 sebep yazmak bile yordu. yoksa korkak değilim, yüzyıllardır çocuklar doğuyor ve insanlar ebeveyn oluyor. ben niye korkayım ebeveyn olmaktan?

eğer çocuk sahibi olmayı arzulasaydım "uykusuz geceler, okul taksidi, bakıcı, doktor masrafı, ergenlik kaprisi, üniversite sınav stresi, evlense manyak birini mi bulacak derdi vs vs" en az düşüneceğim şeyler olurdu. yani çocuk sahibi olmayı isteyecek ve getireceği dertlerden korkacaksam eğer, evde bir köşede çiçek beslerim daha iyi.
breakthrough breakthrough
çocuk demek kesinlikle maliyet demek artık, şuan çocuk sahibi olan kişilerden hiç mutlu olanını görmüyorum etrafımda, bunlarda öyle sıradan insanlar değil okumuş iyi eğitim almış iyi yerlerde çalışan ortalama üstü kazanan insanlar daha şimdiden çocuğun eğitimini düşünüyorlar, ve üniversiteye kadar ki eğitimini garantiye almak için çabalıyorlar, herşeyin en iyisini yapmaya çalışıyorlar bu esnada ise kendi hayatlarını yaşayamıyorlar, kendi ihtiyaçları, kendi yapmak isyetipde yapamadıkları hep birikiyor ve ikinci bazen üçüncü planda oluyor. bir de nedense yeni nesil çocukları hiç sevmiyorum, masumiyetten uzak ve çok sevimsizler, çok kaba bir okadar da saygısızlar. bunları görünce de insan iyice soğuyor çocuk yapma fikrinden. ama en önemli etken bence genetik mirası sürdürecek kişiyi bulmak, genleri iyi olan bir eşi bulmak çok zor.
muhafazakar pileyboy muhafazakar pileyboy
doğal ve normal bir tercihtir. çocuk sevgisi, çocukla ilgilenmekten keyf almak ve çocuğu ona zaman ayıracak denli önemsemek başka bir tartışma konusu. ben bunlara sahip olunmasına rağmen "bu hayata, bu zamana, bu memlekete, bu insanlara rağmen çocuk yapılır mı?" sorusunu anlamaya çalışıyorum.

benim vicdanıma göre, mükemmel anne-baba olacak potansiyel bireyler için bu tercih koca bir bencillikten ibaret. mükemmeliyet göreceli olabilir lakin herkesin ittifak ettiği şekilde iyi bir insansanız ve bunu kendiniz de kabul ediyorsanız, en az sizin gibi düzgün bir kişiyle çocuk yapıp onu kendiniz gibi büyütmek insanlığa da faydalı olmak gibi geliyor bana. "mekan" ve "zaman" bahanesini çok kabul edilebilir bir gerekçe olarak göremiyorum aksine bu tutum sorumluluktan kaçmaktan ibaret.

çocuk yapmak, her şeyin sonu demek değildir. sadece uygun anne veya baba olabileceğine inandığınız bir eş ve yaşadığınız/yaşayacağınız toplumda kendinizi konumlandırışınız önemli olan.

toksik bir kimseyseniz çocuk yapmayın zaten. yeterince olgun değilseniz, hayattaki mücadele azminize ve gücünüze inanmıyorsanız, dünya sizin için sadece kendi benliğinizden ibaretse yani kendinize tapıyorsanız çocuk yapmamak doğru ve hatta farz!

kötüler hep vardı, varlar ve var olacaklar. kötü durumlar hep oldu. kötü zamanlar tarih boyunca görüldü. ama bak, sen, her şeye rağmen bir "hiç" veya "yok" (ma'dum) iken varlık kategorisine geçtin, varsın! bu hayatta iyiler de var, iyi şeyler de, güzel zamanlar da. en kötü varoluş bile yok olmaktan iyidir! sen de iyi biriysen ve iyi biriyle hayatını paylaşıyorsan, genlerini aktar ve evrensel düzene-yasaya uy! :)
kendinibulamayankız kendinibulamayankız
çocuk yapmakta sıkıntı yok. sıkıntı 9 aylık süreçte bile değil hatta. aylarca belki yıllarca uykusuz kalmakta. özgür olmamakta. özgürce plan yapamamakta. yorgunlukta. emekte, zamanda. çocuk yapıyorsan o emek verilecek, o zaman harcanacak, titizlikle büyüteceksin, titiz diyorum, evham demiyorum, aman. kafadan 10 yıl yaşlanmak demek. bunun için mükemmel dinç hissetmesi gerek birinin. örneğin uykusuz, yorgun, yoğun, mutsuz biri yapmasın (yazar kendinden bahsediyor burda). çıkamaz o lohusalık depresyonundan. ben mesela şu an asla asla asla çocuk yapmazdım, hoş öyle bir durum yok zaten de. ama gün olur, hayatım çok mükemmel gider, çok dinç hissederim, rahat batar, tabii bir adet müstakbel baba da varsa o ortamda yapabilirim. üzgünüm ama hayat insanı yoruyor. demem o ki gözün yemiyorsa, altından kalkacağını düşünmüyorsan yapma. sonra we need to talk about kevinden öte gitmez o çocuk.
t: gayet anlaşılabilir bir durum.
drsculptr drsculptr
çocuk sahibi olma fikri kendisini heyecanlandırmayan, çocuklar ile vakit geçirmekten o kadar da hoşlanmayan ve belki de çocuğu el ayak bağı olarak gören insanların tercihidir.

senin istediğini o istemiyordur. basit.
drsculptr drsculptr
bir arkadaşım var. aşırı güzel bir kadın, manken gibi. mesleğinde zirveye çıkmış hatta türkiyeye yenilikler getirmiş. eşi de aynı meslekten prof ve çok zengin. yani bir çok insan için ideal hayata sahipler.

arkadaşım çocuk istemedi, hamile kalınca aldırdı. o derecede istemedi. yıllar geçti hiç pişman değil. stressiz bir hayat yaşıyor. kendisine vakit ayırıyor. özgür.

(bkz: çocuk yaptığına pişman olmak )
delikadirulen delikadirulen
çocuk yapmayı istememenin çeşitli sebepleri olabilir ama bence en önemli ve yaygın nedeni bireylerin kendi yaşamlarına ve özgürlüklerine verdikleri önemin artması. bu yüzden insanlar artık daha geç evleniyor ya da evlenmiyor ya da boşanıyor. çünkü artık insanlar kendi hayatlarını ve özgürlüklerini en tepede tutuyor. kendi hayatlarına bu kadar önem verirken çocuk yapıp hayatındaki öncelikleri değiştirmesi çok mümkün görünmüyor.
kronik rahatsız kronik rahatsız
çok başka bir duygudur tahmin ediyorum ancak içerisinde bulunduğum duygu durumudur.

genelde çocuk sahibi olan kişiler ile konuşulduğunda hep bu cümle kurulur "oğlum ama bambaşka bir duygu..." mutlaka da öyledir de ben bir çocuğum olduğunu düşünemiyorum. bunlara etken olan sebeplerden bir tanesi özgürlüğümün gidecek olmasını düşünüyor olmam sanki rahatça gezemeyecek, paramı istediğim şekilde harcayamayacakmışım gibi geliyor. diğeri ise malum hayat pahalılığı. doğum masrafları bir yana, okul masrafları bir yana...

oldukça zor iş.

evlat sahibi olanlara da kolaylıklar diliyorum.