covid 19 un insanları yalnızlığa alıştırması

insanetdünya insanetdünya
karantinanın hayatımıza balıklama daldığı ilk günleri hatırlayın. kimseyi göremediğimiz için bunalıma mı girmedik, zoom üzerinden hatta rakı sofralı hasret gidermeye mi çalışmadık, efendim bitmeyen telefon görüşmeleri mi yapmadık... zamanla "abi akşam zoom görüşmesi yapalım mı?" dendikçe üşenir olduk, görüşme sırasında sıkılır olduk, eskiden evde oturamazken evden çıkmayı istemez olduk. aranızda istisnalar vardır ama bunlar oldu.

insanlar asosyalleşmeye, yalnızlığa alışmaya başladılar sanki. öyle ki bu meret defolup gittikten sonra bile yalnızlık kavramı eski korkutuculuğuna uzaktan el sallayacak belki de...
siyahojesürebilenkız siyahojesürebilenkız
çevremde birçok insan olmasına rağmen her zaman yalnız vakit geçirmeyi toplu vakit geçirmeye tercih etmişimdir. nedeni ise son yıllarda farkına vardığım bazı durumlardan ötürü insanların samimiyetine olan güvenimi kaybetmiş olmam. yani korona gelmeden önce zaten ben çoktan "yalnız nasıl vakit geçirilir"i öğrenip hayatıma sokmuştum bile. bu süreç ise bana ne kadar doğru karar verdiğimi bir kez daha göstermiş oldu.
yalnızlık başka bir şey yalnızlığı sevmek başka.
arkadaşlarım çağırmadıkça, toplanmadıkça bu tarz şeylere yeltenmiyorum. insanların riyakarlığı ve sahteliği almış başını gidiyor.
herkesle konuşun ama kimseye güvenmeyin.