dibe vurduğun andan nasıl çıktın

1 /
kırılsaydı duramazdın kırılsaydı duramazdın
başkalarının ne söylediğine bakmaz insan bazen sadece kendi düşündüğü vardır.dibe vurdum der.sıkışıp kalır.dedim ya bazılarına göre çok basit bir problemi vardır ama o an kendisine göre en dertli, en zor durumda olan odur.çıkmak için gerekli olan duygu ne olabilir diye akşam akşam düşündüren durum.
deep thinker deep thinker
teoman'nın cevap verdiği soru:

"dibe vurduysan ya da hala düşüyorsan yerden bir avuç kum al get up stand up don't give up the fight bir yaz günü bir yaz günü"
micro cuts micro cuts
şimdi ben buraya neden çıktım? niçin çıktım? nasıl çıktım? bunu izaha gerek yok. gördünüz, yürüdüm çıktım. ama çıkmamış da olabilirim. çıkmışsam çıkmışımdır, çıkmamışsam çıkmamışımdır. görünen köy, uzakta değildir. buraya çıktık da sonradan çıkmadık mı dedik? bunlar bir takım uydurma laflardır. sahi ya ben buraya neden çıktım?
adagiettoo adagiettoo
zorla evlendirilmeye çalışıldığım dönemde evden kaçarak kurtuldum. hayatta şans bir kez ve en olması gereken zamanda yüzüme güldü. evden kaçtığım zamanda gerek sığınma evleri gerek devlet gerek işin ehli sayılan avukatlar bana sahip çıktılar. kötü yola düşmedim, madde bağımlısı olmadım ya da istismara uğramadım. sonrasında üniversiteyi kazanıp kendi hayatımı kendim kurdum. şu an kurdum, ettim, yaptım'lı cümleler kurmak çok basit ve yapılabilir gelebilir belki ama hiçbir şey bu kadar kolay olmadı. mesela üniversitede birinin aracılığıyla bir ev ayarlanmıştı bana. bir odada dört kız kalıyorsun, kimi yatakta kimi yerde. etraf leş. odaya giren alkolün, sigaranın, uyuşturucunun haddi hesabı yok. uyuman mümkün değil, tetiktesin. gece yarısı olur, sevgilileri sarhoş halde kapıyı kırarcasına zorlar, olay çıkar. çünkü herkes senin gibi, herkes evden kaçmış, mecbursun oraya, kalacak yerin yok. ses çıkaramazsın.
bu sadece bir ev ve bir örnek. bu kadar olay olmasına rağmen başıma bir iş gelmemesi gerçekten mucize. o günleri yaşarken o günleri atlatma derdindeydim hep, kendimi dinlemeye vaktim yoktu. ama şimdi öyle değil. her şey geçti gitti ama geriye koca bir enkaz kaldı. kimseye zerre kadar güvenim, inancım yok. uykularım yarım, tadım yok. hiçbir yemekten tat almıyorum. defalarca psikolojik tedavi gördüm, hala terapiste gidiyorum ama eve gelince yalnızım ve ne yalnızlıktan kurtaracak birine inancım var ne de yalnız yaşamaya devam edecek gücüm var, berbat bir ikilemde ve bunalımdayım.
hayatımı çocuklara ve şiddet gören kadınlara adadım desem yeridir. çünkü anca öyle içim rahat ediyor, anca o zaman kendimi insan hissedebiliyorum.
yine de şanslıyım, kimseye muhtaç değilim. ama tüm kadınlar benim kadar şanslı değil. okul arkadaşımız istemediği, sevmediği bir adam tarafından otobüste vurularak öldürüldü. günlerce uyumadım. sahip çıkılabilirdi, çıkılmadı. hepiniz birer iyilik perisisiniz. konuşunca mangalda köz bırakmıyorsunuz. haktan, adaletten, iyilikten, güzellikten dem vuruyorsunuz. oysa özge, günlerce koruma istedi. derdini anlattı, duymadınız.
(bkz: özge gündoğan)
özge, aklıma gelince uykularım kaçıyor, korkuyorum herkesten. özge, o'nu sevdiğini iddia eden biri tarafından öldürüldü.
bu bana kıymaz dediğin kim varsa sana kıyıyor, herkes bir gün el oluyor, kendinle kalıyorsun. bugün iş yerinde tansiyonum yirmiye çıktı. tansiyon ilacı ve limon verdiler, yatırdılar biraz. biri dedi 'doktora gitsin'. diğerleri iş kendilerine kalacak diye 'aman canım tansiyonu düştü işte abartmayın' dediler. düştü dedikleri tansiyon 15'ti.
şimdi bunları yazıyorum diye ruh hastası ilan edilirim, gıyabımda dedikodum döner. bunlara da alışkınım, takmıyorum. çünkü sizden iyi bir şey görmedim, yaşama gayeniz buydu hep, ötekileştirmek. 15 olan tansiyona 'aman canım abartmayın' diyenler de sizsiniz işte. iyi niyetinizden kaybettiğinizi iddia edersiniz hep.
çok zor ama aranızda insan olarak kalmaya çalışıyorum. 'her canlı bir gün ölümü tadacaktır.' beni insan olarak ayakta tutan bu söz. ben öleceğim ama siz de öleceksiniz. hiçbiriniz bu hayatta baki değilsiniz.
mesele yapma mesele yapma
insanlar dibe vurduğunu nereden anlıyor da şöyle çıktım, böyle çıktım aslında çıkamadım, dip çok güzel gelsene gibi yorumlar yapıyorlar anlamak zor.
bilmem hatırlar mısın bilmem hatırlar mısın
dip, kime gore neye gore?

sana gore dibe vurmak isten atilmak ve ayni gun sevgilin tarafindan terk edilmektir ama baskasi 2-3 yildir issizdir, ustelik omrunde hic sevgilisi olmamistir.

sana gore 2 gun parasiz kalmaktir, baskasi 70 yasinda copten topladigi kagitlarla 10 senedir ailesinin gecimini sagliyordur.

en az kisisel gelisim kitaplarindaki basarili lider hikayeleri kadar mesnetsiz argumanlar bu anlattiginiz dipten cikma hikayeleri.

maalesef bu hikayeler gercekten dibe vurmus ne yasadigini bizim tahmin bile edemeyecegimiz insanlar icin hicbir sey ifade etmiyor.
timshel timshel
herkesin dibi kendine derin evvela. benim tekneyi yerle bir eden rüzgar, belki hiç uğramamıştır senin karasularına, yüzünü bile asmamışsındır kim bilir? düşe kalka ilerlemenin spordan sayılmadığı zamanlarımız filan var. göğsünün üstünde öküzle yaşamanın ağırlıktan görülmediği, tırışkadan yer ile yeksan oluş hikayelerimiz var. bizi öldürmeyen acının da amk.
1 /