efendi erkeğin piçleşme süreci

1 /
weber weber
iki kazık arasıdır.

burada efendi erkek diye tabir edilen kişi; kadınlar tarafından kazık yiyip bu kazıkların acısını tertemiz, saf, gözü açılmamış, hanım hanımcık bir kızdan çıkarması neticesiyle sıfat olarak piçleşmesi durumudur. bu kişi nevrotik travma sonucu kişilik bozukluğunun yan etkilerinden birisi olan insaf bozukluğuna tutulur ve adamlıktan ödün vererek özünü yitirir.

hatırlıyorum da bir yazar, "erkekler bizi sevmeniz için illa kaşar mı olalım" diye yazmıştı. serzenişinde de haklıydı galiba. çekilen bir acının faturası niye günahsız birine kesilir ki..?

aslında kadın olsun erkek olsun farketmez aynı devri daimler yaşanır sürekli. birisi seni üzer ve yaralar, sonra yaralarını saracak birini bulursun sonra sen ona yaşadığın acıyı yaşatarak yaralarsın üzersin sonra o da gider bir başkasının hayatının içine eder ve bu boktan zincirleme halkalarına hergün yeni kurbanlarını ekleyerek büyür ve genleşir..

aslında mesele erkek olmakta değil, mesele adam olarak kalabilmekte...
uncle uncle
aslında var olmayan süreçtir. içinizde yoksa o piçlik en fazla bir süre öyleymiş gibi davranırsınız ki genelde de onu yüzünüze gözünüze bulaştırırsınız. hep bi eğreti durur üzerinizde yaptığınız hareketler. en güzeli en baştan ne olduğunu kabullenip acısıyla tatlısıyla ona göre davranmaktır.
crimsonspider crimsonspider
düzgün kadının kaltaklaşma süreciyle aynıdır. ben buna genel olarak, kadın erkek ayrımı yapmadan "insanın dark side a geçme süreci" diyorum.

karşı cinsten kazıkları yersiniz bir süre boyunca. ama efendi olduğunuz için siz hep iyisinizdir, kimsenin kalbini kırmaz kimseyi üzemesiniz. siz böyle oldukça hayat sizi daha beter siker insanları kullanarak. en son öyle bir noktaya gelirsiniz ki "biz de orospu çocuğu olalım"* der piç olursunuz. bunu ahmet kural ve murat cemcir in aşağıki videosundaki gibi dışınızdan söylemesiniz de beyniniz bu yönde karar alır.

*
arsız arsız
hiç başlamayan veya hiç bitmeyen bir süreç iddiasıdır bu.

bu dangolazlar hem kendilerini hem çevrelerini mutsuz etmekten başka bir boka yaramazlar. masumiyet falan denilince gözleri falan dolar "ahh ahn" diye iç falan bile çekerler. kısacası bunların en belirgin özelliği mutsuz olmalarıdır. piçlik hayaliyle piç ederler hem hayatlarını hem etrafındakilerin hayatlarını. mutsuzluklarına çekerler insanları.

bi de şunları ayıralım artık piç erkekle; yaralı ceylanı, çapkın erkekle; yavşağı.

not: "piç erkek kadar dangalak bir tanımlama olabilir mi?" diye düşünüyorum ama mecburen kullandım genede.
comedian comedian
mümkün olmayan süreçtir. eğer piçleşiyorsa zaten hiç efendi olamamıştır. yalnız bir de şöyle bir şey var; hayat ve insanlar efendi adamı piçleştirmek için, onu kötü yapmak için eline geleni yapıyor olabilir ama efendi adama işlemez.

kendimden biliyorum, yaşadığım o kadar abes, saçma ve hak etmediğim durum var ki -bir çoğu son 1 ay içinde gerçekleşti- tüm bunlara rağmen olmuyor işte. yok aga beceremiyorum, bir gün sabah kalkıyorum sinirle öfkeyle "sikerler lan ben de önüme geleni sikecem, yeter düzüldüğüm" diyorum ama olmuyor işte. "bana kötülük edene ben de kötülük edeceğim" diyorum ama yapamıyorum işte. ha istesem yapamaz mıyım? amına bile korum, çok şükür elimiz ayağımız tutuyor.

ama mesele bu değil işte. içten gelmesi lazım, serde piçlik olması lazım. adam gibi adam ne kadar tokat yese de, ne kadar üzülse de, ne kadar sinirlense de yapamaz. bu süreç ona işlemez.
(bkz: ben kendimden biliyorum)

not: argo içerik için özürlerimi sunarım.
obsesif oblomov obsesif oblomov
süreç iki bacağının arasındakini öğrenmeyle başlar karşı cinsin iki bacağının arasındakini keşfetmekle biter artık sıfır km bir piç daha dünyaya kazandırılmıştır bundan sonra iflah olmaz
unknowx unknowx
efendi olmanın getirisi sadece hayal kırıklığı olmaya başladığında başlar bu süreç.

efendi olmasına rağmen kimseye yaranamaması ile gelişir.

efendi olmadığında daha çok sevildiğini fark ettiğinde doruklara ulaşır.

saf, temiz bir kızın ahını aldığı anda ise artık efendilik bitmiştir.

o bir piçtir bundan gayrı.
1 /