kant ın ödev ahlakı

sychtianarch sychtianarch
bedavaya aşk yok, kalkmış ödevden basediyorlar. tarak afedersin! piyasa ekonomisinin biz ve bizim gibi bir kaç ülkenin dışında nizami olarak uyulandığı ülkelerde bile sökmeyecek ahlak anlayışıdır. mevcut iktisadi sistem greeding "aç gözlülük" üzerine kurulmuş ise burda maksimum verim rekabet ve paraya dayalı motivasyon ile elde edilebilir. eşyanın tabiatı maalesef budur. keşke, ilahi adaletin eşit olarak tecelli ettiği bir dünyada yaşasaydık.

tabii türkiye gibi feodal zihniyeti aşamamış toplumlarda greeding sadece sermayeden tarafa algılanmış, emekçi tarafında ise bir lokma bir hırka şiarı dayatılmış. sen erdem sahibi ol, ensene vursunlar lokmanı alsınlar. ne ala memleket. bizim gibi ülkelere ne güzel de dayatırlar bu saçmalıkları. din sosuna bile bularlar. sınıf farkları bile tanrı'nın iradesidir, her insanın toplum içinde bir işlevi olmalı. size reva görülen bok küremek ise, ödev tanımının dışına çıkarsan, yumruğu kafana yersin.

türkiye'de üç kuruş paraya gözünün feri kaybolan insanlara ödev ahlakından bahset. artık millet bunları yutmadığı gibi çalışarak ve namus zırvaları ile bir yere varılamayacağının gerçekten farkında. bakmayın muhafazakar göründüklerine. önüne gelen esnaf olmuş, ağlayan ağlayana. ne ödevi, ne erdemi. hayvan terli...
kurbağalara bakmaktan geliyorum kurbağalara bakmaktan geliyorum
kant bir "evrensel ahlak yasası" tanımlamıştır. bu yasanın insan iradesiyle uygulanabileceğini belirtir. yani insanın kendi ahlak yasasını kendi iradesiyle belirleyebileceğini ve o zaman özgür olabileceğini söyler. bu yasaya uymak bir ödevdir ona göre. bu ödev insana dışarıdan zorlanan bir koşullu buyruk değil, kendi vicdanı tarafından verilen bir ödevdir. amaç "salt iyi" olanı gerçekleştirmektir.
dışsal sebeplerle zorunlu hissettiğin, sana bir çıkar sağlayacağını düşündüğün, sana toplumsal bir statü kazandıracağını düşündüğün iyiliklerin hiç biri iyilik değildir kant'a göre... çünkü onun ödev ahlakının üç temel ilkesi vardır:
1. çelişkiden uzak durmak
2. ahlaki davranışın dışsal etkenlerle belirlenmeyeceğini bilmek ve insanı kaynak almak
3. otonomi yani kendi ahlak yasasının kendi iradesiyle ve aklıyla uygun bir şekilde belirlemek