laveyan satanizm

uciha itaci uciha itaci
laveyan satanizm veya ateistik satanizm, anton szandor lavey tarafından oluşturulan felsefi öğreti ve inanış. ilk olarak 1966 yılında şeytan kilisesi'nin kurulmasıyla ortaya çıkmıştır. satanist akımlar içerisinde kilisesi, yazılı törenleri, bayram günleri, din adamları olan ve organize bir din sayılan tek akım laveyan satanizmdir.

laveyan satanizm, ateizm ve materyalizm temelli bir inanıştır. felsefi yönden: bireycilik, egoizm, kısasa kısas ve belirli sınırlar dahilinde hazcılığı savunmaktadır.

laveyan satanistler birer ateisttir, ve şeytan'ın varlığına inanmazlar[1]. şeytan'ın varlığına inanmadıkları gibi, "tanrı, ruh, büyü, cennet, cehennem" gibi doğaüstü kavramların hiçbirine inanmazlar[2]. laveyan satanistler materyalisttir. metafizik kavramların hepsini reddederler.

laveyan satanizm, şeytan kavramını doğa üstü bir varlık olarak kabul etmez. şeytan'ı bir sembol olarak kabul eder. bu sembol, laveyan satanizmin felsefesini tanımlamaktadır. laveyan satanistlere göre, şeytan; insanın vahşi doğasını temsil etmektedir. şeytan, insanın içindeki hayvani duyguları, içgüdüleri ve dürtüleri temsil eder. insanlar içlerindeki bu içgüdüleri temel alarak yaşamalıdır. lavey'e göre: insanlar tarafından uydurulan "tanrı" kavramı bunları yasaklamıştır, ve günah olarak kabul etmiştir. şeytan simgesi bunun tam zıttını oluşturmaktadır. satanist bir birey, şeytan'ın temsil ettiği bu kavramlara göre yaşamalıdır

lavey'in kurucusu olduğu bu satanist grubun temel hedefi, tanrı inancına karşı çıkarak felsefi temelli bir din oluşturmaktır. laveyan satanizmde özel olarak hristiyanlığa, fakat genel olarak "tanrı" inancını içeren bütün dinlere karşı çıkış vardır.

laveyan satanizm, öncelik olarak insanların "tanrı" kavramından tamamen kurtulması gerektiğine inanmaktadır. çünkü tanrı kavramı, laveyan satanizm'e göre uydurmadan ibarettir ve gerçek değildir

lavey felsefesi; yaşamdan keyif alabilmek, yaratıcılık, özgüven, bağımsızlık, kendine saygı, sadece karşılıklı cinsellik, güçsüzlerden çalmamak, yemeğini çalmayan hayvanlara ve çocuklara zarar vermemek, zeka ve entellektualite gibi satanik etikleri (nezaket, güven, intikam ve varoluş) savunmuş olmasına karşın genellikle ön yargı, yanlış anlamalar ve öznel uygulamalar sonucu kaotik olarak kabul edilmiştir.[5][6]

temelinde bir şekilde kötülerin yani zekilerin kazanacağını ve en iyi olanın galip geleceğini iddia eden, aykırı fakat sınırları olan bir felsefedir. şeytan ayetleri kitabında, lavey; çıkar ve ego'yu en ön planda tutmuştur. satanic bible'da önemli bir ayet "lüzumsuz kötülük yapmak çıkarlara aykırıdır." maddesiyle vurgulanarak kriter olarak yorumlanmıştır.