namümkün

oynamabozarsin oynamabozarsin
bir yiğit güralp şiiridir "namümkün".

namümkün
burnumda yanık kokusu var
mevsim değişiyor demiştim sana
trakya'da bir anız tutuşmakta
belli ki ekinler toplanmış
geride ne varsa yakıyorlar
sevdanın kaderi de bu
sen hiç yeşermiş bir gölge
kül rengi düş gördün mü?

onu diyorum yani
seni sevmiyorum demekle şimdi sen
beni sevmediğini mi anlattın
yoksa ayçiçeklerini bile sen
ayda mı açıyorlar sandın
kara kaplı kara sevda kitabında
hiçbir şey yazıldığı gibi okunmuyor
hiç...
bir...
şey...
kaldı ki günebakanlar bile artık bak
günü kurtarmaya bakıyor
dünya yönünü şaşırmış
bir bakıma sen de öyle
benimse hakkım helal
herkesi olduğu gibi sevdim
ve dedim ya
burnumda yanık kokusu var
mevsim değişiyor demiştim sana
ereğli'de bir anız tutuşmakta
belli ki ekinler toplanmış
geride ne varsa yakıyorlar
bazıları hangi mevsim neyi süreceğini
çoook iyi biliyorlar

çoğu zaman toprak
bir adamdan da
bir kadından da
daha bereketlidir çünkü
bugün suyunu versen
haftaya meyveni veriyor
dedim ya bazıları hangi mevsim
neyi süreceğini çok iyi biliyor
keşke bu sefalet yerine
toprağı sürseydim bende
yoksa benim aşkla ne zorum var
ne el ele bir hatıramız var seninle
ne de parkta dudak dudağa
bir fotoğraf çektirdik
olsa olsa
sonsuz bir gailedir çektiğimiz
ama yine de hakkım helal
elhamdülillah sevdalıyım
aşk yolunda kaç mümin
boynu bükük öldü ki
üzülürüm demiştin
üzülmemek namümkün
terk edilmiş kaç şehir
bayram yerine döndü ki

yiğit güralp

hatta böyle bir klibide var ki, tadından yenmez.