paranoid android

1 /
marla singer marla singer
ok computer albümünün hatta radiohead in kesinlikle en iyisi olan, yıllarca etkisinden kurtulamadığım, içinde onlarca farklı melodi,ritm,tarz bulunduran, tanımlayamadığım, tanımlanamayan,fakat genede dinlenirken kişiyi içine alan hipnotize eden,bittikten sonra bir süre kitlenmenize ve adaptasyon sorunu yaşamanıza neden olan, hayatta en çok sevilenlerin içinde bulunan parça.
giberling giberling
şarkı aslında 3 ayrı parçanın birleşmesiyle oluşmuş. bu konuda the beatlesın happinessını örnek alan radiohead, dj shadowun tavsiyesine uymuş. yani bu üç parçayı birleştirmiş. ilginçtir, parçanın roma imparatorluğunun yıkılışını anlattığına dair senaryolar da var.
jonny greenwood ise parçanın ok computera giriş niteliğinde olduğunu düşünüyor : "paranoid android is a minature-version of ok computer. it was the first song i put on a tape for friends to listen after recording the album, because it is a good introduction for the rest of the album. paranoid android should make you curious for the rest of the album"

parçanın çıkış öyküsü ise oldukça garip, yorke los angelesta bir bara sakin bir akşam içkisi almak için gider, ama barda etrafındaki insanlar kokain alan serserilerdir.
ben thom yorkeun yalancısıyım, olaylar şöyle efendim: "the people i saw that night were just like demons from another planet. everyone was trying to get something out of me. i felt like my own self was collapsing in the presence of it, but i also felt completely, utterly part of it, like it was all going to some crashing down any minute."
o geceye kadar sözleri henüz yazılmamış olan bu müzik dünyasının köşebaşı parçasının sözleri yorke abimizin 5lere kadar uyuyamadığı sabah aklına düşüverir. barda üzerine içki dökülen kadının hırçınlığı yorke un kafasına takılmış olmalı; "kicking, squealing gucci little piggy" sözleri parçanın içinde yerini alır.
thom yorke en son şöyle özetlemiş paranoid androidi: "basically it is just about chaos, chaos, utter fucking chaos."
sonuç mu? paranoid android pink floydun high hopesu, king crimsonun starlessı, david bowienin ziggy stardustu olmuş, müzik tarihinin çığır açan parçalarından birisi olarak arşivlerde yer almıştır.
marla singer marla singer
sözleri:
please could you stop the noise, i'm trying to get some rest
from all the unborn chicken voices in my head
what's that...? (i may be paranoid, but not an android)
what's that...? (i may be paranoid, but not an android)

when i am king, you will be first against the wall
with your opinion which is of no consequence at all
what's that...? (i may be paranoid, but no android)
what's that...? (i may be paranoid, but no android)

ambition makes you look pretty ugly
kicking and squealing gucci little piggy
you don't remember
you don't remember
why don't you remember my name?
off with his head, man
off with his head, man
why don't you remember my name?
i guess he does....

rain down, rain down
come on rain down on me
from a great height
from a great height... height...
rain down, rain down
come on rain down on me
from a great height
from a great height... height...
rain down, rain down
come on rain down on me

that's it, sir
you're leaving
the crackle of pigskin
the dust and the screaming
the yuppies networking
the panic, the vomit
the panic, the vomit
god loves his children, god loves his children, yeah!
giberling giberling
bas rifleri oldukça karışıktır bu parçanın. hatta kulağı iyi olan bir dinleyici bas gitarsız paranoid androidi yıldızsız türk bayrağına benzetebilir.
sercekafasi sercekafasi
radiohead'in tartışmasız en iyi parçası,klibiyle sözleriyle melodisiyle bir efsane.yıllarca vazgeçemeden dinlenilen her dinleyiştede psikopata bağlatan,benzersiz bir parça.3:30 dan sora sapıtan ve kendimi zor tuttuğum.
marla singer marla singer
hayatın ortasında insan gerçekten de paranoyak bir android olduğunu düşünmeye başlayınca, parçayı da artık daha iyi özümsediğini zanneder. periyodik olarak insan, gittikçe daha paranoyak ve daha android hisseder kendini, ve zaman ilerledikçe şarkıyı her dinlediğinde daha da içinde bulur kendini. geride kalan 7 yıl içerisinde, her dinlenişte şarkı daha iyi algılanmıştır. gittikçe daha iyi algılamak, daha fazla paranoyaklık, daha fazla androidlik de bu gezegenden uzaklaştırır kişiyi.
cellman cellman
dünyanın bir numaralı alternatif grubunun*, bir numaralı albümünün*, bir numaralı şarkısı.. kesinlikle ölümsüz.. çünkü her dinlendiğinde farklı moda sokabiliyor insanı.. kullanılan enstrumanlar çok çeşitli, haliyle müzikde biraz şey*.. dolayısıyla farklı ortamlarda, farklı volumde, farklı basta, farklı trebleda dinlendiğinde insan üzerinde değişik etkiler bırakabiliyor.. ben bu şarkıyla hüngür hüngür ağladığımı, ya da deli gibi coştuğumu hatırlarım..
aynı zaman bu şarkıyı thom yorke'dan başkasının söylemesi de mümkün değil.. herhangi bir solistin özellikle şarkının "rain down, rain down come on rain down on me" diye başlayan son bölümünü söylemeye gırtlağının yeteceğini sanmıyorum.. zaten canlı performansta grubun bütün elemanları bu bölümde iptal oluyorlar.. ve tabii ben de..
1 /