saf olmak

pırlanta pırlanta
hem iyidir, hem de kötüdür saf olmak. bazı gerçekleri göremiyor olmak mutluluk verebilir o an. ama bunun bedeli çok ağır ödenir sonradan.
saf insanın kendisi için yapacağı en güzel şey, 'an'ı doyasıya yaşamayı öğrenmektir.
bilebilebiikikere bilebilebiikikere
kandırılmanın koşuludur.. safsan kandırılırsın arkadaş, kanmak, kandırılmak zorundasın.. oysa hep saf olandan beklenir çaba, biri dönüp o pek akıllıya, zekiye, kurnaza "saf olanları kandırmak zorunda değilsin" demez, kimse "sen balık değilsin ki" de demez.. evet, ayık olmak iyidir, neden kötü olsun, ama saf olmak niye kandırılmanın meşrulaştırıcı argümanı olsun?

şimdi böyle yazdıysan düpedüz ütopiksin, hayal dünyasında yaşıyorsun, salaksın.. derler derler..
mızmızkedi mızmızkedi
zordur cidden acayip kimseye art niyetli demez bu insanlar, ben iyi davransam karşımdaki de bana iyi davranır der nolcak ki iyilik yap denize at der, halbuki iyilikten maraz doğar, veya en klasik laf cehennemin yolları iyi niyet taşlarıyla döşelidir. halbuki tam tersine hayatta en çok üzülecek insanlar bunlardır, kırılmaya mahkum olanlar illa kandırılacak veya kırılacaktır. saf insan şudur herkesi kendi gibi zanneder, fedakardır, güvenir herşeye rağmen, iyi davranır insanları tartmadan. sonucunda da yalnız ağlayacak olan saf insandır .
idrea idrea
ben karşımdakine iyi davranayım o da bana iyi davranırla başlayıp, demek ki ben yeterince iyi değilim ki böyle oldu diyerek kendini suçlamayı haksız görmeyi utanmayı iliklerine kadar benimseyecek kişidir.
karşındaki insan kötü olabilir.bunu unutma.