siyah beyaz fotoğraf

1 /
panavision panavision
en güzel siyah beyaz fotoğraflar ilford hp- 5 400 filmlerini push process yapip iso 1600 da karanlikta çekersen alirsin kanimca. siyah beyaz fotoğraf çekmek isteyenler ilfordun glossy fotoğraf kağitlarini kullanmali, kontrast detaylari daha belirgin olur hele karanlik resimlerde (bkz: kime göre neye göre)
dreams2 dreams2
zamanında teknolojik yetersizlikten şimdi ise eskiye özlemden ve fotoğrafların daha güzel olması vesilesiyle rağbet gören fotoğraflardır.
panavision panavision
www.halil.se sitesinde isveçte yaşayan ve bu ülkenin en iyi siyah beyaz fotoğrafcılarından birinin resimlerini görebiliriz, ayrıca türktür.

"the smell of thinner" galerisinde türkiyedeki tinerci çocuklarinin arasina girerek çektiği resimler ayri bir güzelliktir.
vikartindur vikartindur
renkli olmadığı için, gözü yanıltmadığı için, konuyu öne çıkaran fotoğraf. ayrıca harcanan emekle elde edilmesi daha keyifli olan fotoğraftır..
rafael rafael
kanımca insan fotoğrafa baktığında renklere dikkat etmez ya da etmemeli, önemli olan "an"dır en nihayetinde..bu yüzden araya bir sürü rengin girmesi anlamsızdır, renkler arttıkça ilgi renklere kayar, o anın büyüsüne değil..fotoğraf anlamsızlaşır, renklerin cümbüşünde kaybolur insan, "an"ı kaçırır..

bu açıdan bakıldığında siyah beyaz çekilmiş bir fotoğraf, fotoğrafın bize anlattıklarını yakalayabilmemiz için biçilmiş kaftandır..bir kere fotoğrafı oluşturan siyah ve beyazı ele alalım, renk aleminin iki apayrı kutbu ama bir araya gelince inanılamayacak şekilde uyum içinde gözüken, adeta birbirini tamamlayan renkler..işte bu renkler oluşturduğunda fotoğrafı, gözler ve beyin direk "an"a odaklanır..göz boyayıcı renkler yoktur çünkü artık, sadece siyah ve beyaz..araya başka renkler girmez..

bu yüzdendir ki siyah beyaz fotoğraflar aynı fotonun renkli halinden kat be kat daha güzel çıkar..çünkü renkli fotoğraf sizi aldatabilir, dikkatinizi dağıtabilir renk oyunlarıyla ama siyah beyaz fotoğraf "an"ı gösterir size en mükemmel haliyle..
ima ima
siyah beyaz fotoğraf sessizliktir.. insanı susturur, baktırır kendine. insanın içindeki tüm önyargıları siler atar, yorum yapmana izin vermez çok fazla..sanki oradaymışsın gibi yaşatır dondurduğu anı. düşün der.. bi bak bakalım ben neler hissetmişim, ne kadar mutlu olmuşum, ne çok aşık olmuş ne çok acı çekmişim ya da ne çok üşümüşüm görebiliyor musun? siyah beyaz fotoğraflarda anne; en anne olduğu zamanda, sevgili; en sevgili olduğu zamanda, arkadaşınsa en canın olduğu zamanda çıkar..hele bir de mutlu anlarınsa görüntülenenler, insanın içi gider tekrar o anda olmak için..
hayatının bütün 'en'lerini hatırlatır sana.. evet tabii ki kötü dönemlerini de gösterir, insanın içini burkar ama o burukluğun kıyısına köşesine bi yerinden bi iyimserlik duygusu iliştiriverir. sen farkında bile olmazsın çoğu kez.. ama ne kadar acı bir dönemin anılarına bakıyor olsan da bi şekilde kendini yüzünde küçük bir gülümsemeyle 'yine de güzel günlerdi..' derken buluverirsin.. böyle işte..sihir gibidir siyah beyaz fotoğraflar..
rampada lambada rampada lambada
duyguyu en güzel yansıtan fotoğraftır.herşey hayatta da olduğu gibi yalnızca siyah ve beyazdır.ama siz her ne kadar yaşadığımız dönemde ''bi deneyelim bakalım nasıl çıkacak'' fikriyle deneseniz de asla annanenizin foto albümünde ki tadı alamazsınız.doku tutmaz istediğiniz güzellikte olmaz bir türlü.siz de denemelerden vazgeçer anneanne albümüne sarılırsınız tekar tekrar. annenizin,teyzenizin çocukluk fotoğrafına bakar kocaman gülümsersiniz.içiniz ısınır.
ulysses i anlamadım ulysses i anlamadım
hanımların, kızların türbanlı olmadığı fotoğraftır. anneanneler başörtülüdür.


güzel siyah beyaz fotoğraflar için bresson'a bakalım.

`http://www.fotografya.gen.tr/issue-16/HBCindex.htm`
araftaki araftaki
giysiydi,aksesuardı gibi rengarenk ya da ışıltılardan uzak sadece yüze ve beliren duygulara odaklanmayı sağlayan ille de eski havası estiren fotoğraftır.
marooned marooned
fotograftan hiç anlamam.ne çekmekten ne de bakmaktan.aşırı tez canlı bir tip olmam belki bunlardaki derinliği detayı görmeme mani oluyor.fakat en yuzeysel sıradan fotografa dahi bir ruh, ve duygusal bir boyut katıyor, siyah beyaz olması.bu mantıkla renk körlüğünde en yuksek mertebe olan yalnızca siyah-beyaz gören azınlıkta olan insanlar her şeye şairane mi bakmış oluyor?
1 /