yalnızlık gölge ve şairler

gelutopya gelutopya
.nikos kazancakis/ tırmanış

"yalnız insan, bilirsin tanrı sürülere karışmaz,
ıssız çöl yollarını yeğler, gölgesi bile düşmez bastığı yere,
sen ki her türlü ustalığı edindin, ey insanların en kurnazı,
artık ne tanrı'nın, ne de insanın ayak izleri döndürür seni yolundan;
sen bilirsin orman cinlerinin yemek yediği orman köşelerini,
bağrındaki hayaletlerin su içtiği kuyuları bilirsin;
bütün silahlar aklındadır senin, avlamak elindedir dilediğini:
pusu kurup, büyülerle, tazılarla, uçan oklarla."

.şükrü erbaş

"yalnızlık, ah o canımızla çerçeveli kapımız, penceremiz. ey anıların dalsız gölgesiz günbatımı… bilmem ki bir gün açılır mısınız zamanın gök bahçelerine."

.sohrab sepehri/ gecenin katranında

nicedir bu yalnızlıkta
suskunluğun rengi dudakta.

bir ses çağırıyor beni uzaktan
ama ayaklarım gecenin katranında.

bir aralık yok bu karanlıkta
kapı, duvar kenetli birbirine
bir gölge kayarsa yerden,
bir kuruntunun nakşıdır, zincirinden kurtulmuş.

insanların soluğu
donmuş bir baştan bir başa
ne zamandır şu pejmürde havada
ölmüş her sevinç.

gecenin büyüleyici eli
kapıyor kapıyı yüzüme, kedere.
ne kadar çırpınsam
gülüyor bana.

gündüz yaptığım resimleri
gece geldi sıvadı dumanla.
gece çizdiğim taslakları
gündüz geldi sildi pamukla.

nicedir, benim gibi herkesin
dudağında bir suskunluk rengi.
kımıltı yok bu suskunlukta
eller, ayaklar gecenin katranında.


.şener aksu

"geçmiş gölge gibidir, sökülüp atılmayacak, her koşulda insanı takip edecektir. o halde geçmişte kurulan bağlar da insanla birlikte olacaktır. o halde fiziksel olarak yalnız kalsa da, duygusal ve zihinsel bağları nedeniyle insan asla yalın halinde kalamayacaktır. onunla ilgili birileri hep var olacaktır ve o bağın tekrar fiziksel olarak kurulma olasılığı bulundukça, yalnızlık olanaksızdır."

.didem madak/ gölge fesleğeni

"sonra içime ve hatta dışıma kapandım. küsmek gibi bir şey. bir çeşit gölge fesleğeni. bir çeşit olmayan hayat. zaten hiçbir şeyi kararında bırakamamak ve ortasını bulamamak gibi bir sorunum var benim. epeyce göçebe yaşadım, sadece iki valizim oldu. bir yığın insan tanıdım. ama hep yalnızdım."

.ümit yaşar oğuzcan/ köpek yalnızlığım

"kim bilir nasılım ve nerdeyim 
bulursan ne olur beni bırakma 
bulamazsan aradığın yerdeyim 
hani o toprakla denizin kesiştiği 
kumların üzerine yorgun gölgelerin düştüğü 
sevenlerin ürkek adımlarla buluştuğu o yerde
yoksul rıhtımlarda köhne gemiler 
benden bir parça koparıp gider"

.edip cansever/ yalnızlık sensin

oyuluyorum şu masmavi boşluğa
gölgesiz kıpırtısız
yalnızlık sensin.

.özdemir asaf/ yalnız ın durumları

uykunun duvarında başladı.. 
önceleri bir toz gölgesi sanki; 
sonra bir yumak yün gibi. 
ahmet oktay

.yalnızım
o kadar yalnızım ki
herkes uyuduktan sonra
gezmeye çıkarıyorum ölü köpeğimi

.turgut uyar/çağrılmış'a

gökyokuş solan penceresi çağrılmış
ölmüş ölünce ölü annesi çağrılmış

öyle ki bir kırgın çocuk gibi konyalı
bayramlara hep bayramertesi çağrılmış

konyalı bir çocuk gibi, konyalı bir
ergen gibi, konyalı bir adam

konyalı bir kocamış gibi kırda
kendisi konmuş kırda gölgesi çağrılmış

gölgesi donuk sönük denize uzak
sanki babası bırakılmış eniştesi çağrılmış

ey solak hendese büyük yılkı
hazırlan çünkü artık kendisi çağrılmış


.yılmaz odabaşı/ notaları kurşunlanmış bir şarkıdır yalnızlık

bir ölüdenizdir yalnızlık..
bir çınarın upuzun gölgesidir çınar boylu yalnızlık.
atlasına akbabalar, haramiler tüner de
kendi olmakta diretir yine


.bedri rahmi eyüpoğlu/ yalnızlık

sana yalnızlıktan bahsedeceğim 
………………… 

o gün bu gün yalnızlıktan ödümüz kopar 
bir allah tasavvur et yapayalnız 
bir allah tasavvur et ki henüz 
kullarını yaratmamıştır 
bir allah tasavvur et ki 
kullarından mahrum ola. 
yeryüzünden mahrum. 
gözleri var nur erişmez 
kulakları var ses ulaşmaz 
kolları var can kavuşmaz 
ne burun deliklerinde bir tutam koku 
ne derisinde gölgeler gezinir 
bir allah tasavvur et ki henüz; 
kullarını yaratmamıştır.


.özdemir asaf/körebe

ışıksız bir gölgedir yalnızlık,
arar bütünlemeye bir başka yalnızlığı;
yazık ki taa kendine dek.


.nev/gölge

yalnızlık da bir yerdir gidilmeli ara sıra

.can yücel/giacometti

yalnızlık bir gölgenin gölgesidir
onun da onun da gölgesi üç kat

.murathan mungan/ timsah sokak şiirleri

...
evimde hep aynı anda çalar telefonla kapı 
gene öyle oluyor; hiç yalnız bırakmazlar beni 
yalnızlık bilgisiyle çatılmış arkadaşlıkların korunaklı gölgesinde 
yalnızlık için çalar telefonlar kapılar 
istersen bana uğra, ya da, akşama buluşalım, ölmeden yapacak çok 
iş var


.cahit sıtkı tarancı/ yalnızlık

geniş, siyah gölgesinde hayatımı kaplayan,
tepemde kanat germiş bir kartaldır yalnızlık.
kalp çarpıntılarıyla günleri hesaplayan
bir benim, benim olan bir masaldır yalnızlık.